این روزا همه تو راه کربلا هستن همه آدم خوبارو امام حسین دعوت کرده. منم مثل همیشه حسرت ب دل تو دلم آرزو میکنم کاش منم زائری بشم با خودم میگم اگه برم همه چی درست میشه کلید حل همه مشکلاتو ازش میگیرم.همه گلایه هام پیشش میگم و سبک میشم. از اون همه غمی ک تو دلمه.از دوستایی ک شاید اسمشون دوست بود و فقط تا منافع خودشون وسط بود خوب بودن و بعدش گند زدن ب همه چی و اسم دوستی و رفاقت و خراب کردن و منو داغون حالم خیلی بده دلم پر درده و منتظر ک ببینه چی میشه. اسمش میاد تو لیست یا جز خط خورده هاست. ...........

بعضی دردا و زخما هیچوقت جاشون خوب نمیشه شاید برا ی مدت بتونی بهشون فکر نکنی ولی باز میان تو ذهنت و درد زیادی بهت میدن مخصوصا زخمهایی ک از دوست خوردی اونایی ک تو دوسشون داشتی صداقت داشتی باهاشون ولی اونا...... برات این سوال و میاره که چرا مگه چ بدی کردی بهشون؟! دردش همیشه باهاته و اشک میاره تو چشمات گاهی میگی ازشون بدم میاد ولی ته دلت هنوزم دوسشون داری و این خودش بدترین چیز درد و دوست داشتن نفس آدم و قطع میکنه. کاش گند نمیزدیم ب دوستیها و ب هم دروغ نمیگفتیم همو سرکار نمیذاشتیم انقدر ک دوستام بهم دروغ گفتن و نارو زدن دشمنم شاید اینجوری نکرده باشه...